اهميّت شب جمعه
اين مربوط به شب قدر بود ، اما درباره شب جمعه امام صادق عليهالسلام مىفرمايد: فرزندان يعقوب، نزد پدر آمدند و گفتند : ما كه پيش خدا آبرو نداريم و موقعيتى نداريم كه توبه كنيم. تو از طرف ما از خدا طلب مغفرت كن. يعقوب گفت :
« سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ »
امام صادق عليهالسلام مىفرمايد: صبر كرد تا هفته بگذرد و شب جمعه فرا برسد ؛ چون شب جمعه، توبه پذيرفته مىشود. امام صادق عليهالسلام مىفرمايد: همه ماهيان دريا و حيوانات صحرا يك لحظه سر را بلند مىكنند و با صداى حيوانى خود، مىگويند :
«رَبَّنا لا تُعَذِّبنا بِذُنوبِ الآدَمِيِين»
خدايا ما را به گناه انسانها عذاب نكن.
شب جمعه، دعاهاى بسيارى دارد. يكى از دعاها اين است :
«يا اللّهُ يا رَحمنُ يا رَحيمُ يا ذَا الجَلالِ وَالاِكْرامِ يا اللّهُ أَنتَ الذي لَيسَ كَمِثلِهِ شَي وَ هُو السَميعُ البَصير».
سميع يعنى همين الان صداى ما را مىشنوى كه ما داريم دعا و گريه مىكنيم ، اما بصيرى يعنى كل پرونده ما را مىبينى كه ما چه كاره بودهايم.
«يا اَجوَد من سُئِل»
خدايا! سخاوتمندى مانند تو در عالم نبوده است كه در خانهاش بروم.
«يا اَكرَمَ مَن اُعطِى»
اى كريمترين كريمان، در عطا كردن!
«يا اَرحَمَ مَن اسْتُرْحِمْ»
اى مهربانترين مهربانان كه از تو مهربانى خواستم و تو عطا كردى! بر پيغمبر و آلش درود فرست. من بنده ناتوان تو بودم. اگر من هم مانند ابراهيم قدرت داشتم، گناه نمىكردم. اگر من هم مانند على اكبر قدرت داشتم، گناه نمىكردم.
«وقِلّةُ حيلَتِى»
تدبير و چارهانديشى من كم است.
«اِنّكَ ثِقَتى»
تو تكيهگاه من هستى؛
«وَرَجائى»
تو اميد من هستى. منتى بر من بگذار كه اگر امشب نزد تو نامم در پرونده دوزخيان است، آن را در پرونده بهشتىها بنويس. همين مطلب را اميرالمؤمنين عليهالسلام به صورت شكوه دل مىگويد :
«لاِىِّ الاُمورِ اِلَيكَ أَشكُو ولِما مِنها اَضِجُ وَأَبكي، لِأَلِيمِ العَذابِ وَشِدَّتِه أَم لِطُول البَلاءِ وَمُدَّتِهِ، فَلَئِنْ صَيَّرتَني لِلْعُقُوباتِ مَعَ أَعدائِك وَجَمَعْتَ بَينى وَبَئنَ أهلِ بَلائِكَ وفَرَّقتَ بَينِي وَبَيْنَ أَحِبائِكَ وَ اَوليائِكَ...»
مىفرمايد : اگر مىخواهى در قيامت، مرا نزد انبيا راه ندهى، نزد حسينت راه ندهى و مىخواهى مرا در آتش ببرى، من چيزى نمىگويم، بگذار جهنم مرا بسوزاند ، اما به من بگو:
«فَكَيفَ اَصبِرُ عَلى فِراقِكَ»
جدايى از تو را چه كار كنم؟
English