نفخه خلقت

یک دم و یک نفخه از نفخه‏هاى الهیّه زمانى است که وقتى دمیده مى‏شود که عبارت است از آن نفخه از اراده او، فعل او، عنایت او، لطف او، توجه او و رحمانیّت او در دنیا انسان از نیستى با آن دم الهیّه و با آن کُنِ تکوینى :« اِنَّمَا اَمْرُهُ اِذَا اَرَادَ شَیْئاً اَن یَقُولَ لَهُ کُن . . . »2.شان او این است که چون پدید آمدن چیزى را اراده کند ، فقط به آن مى‏گوید : باش .به وجود مى‏آید و این دم و نفخه اول او را تا صورت گرفتن بدرقه مى‏کند، از هستى بهره‏مند مى‏کند، زمانش هم از بیرون آمدن از نیستى شروع مى‏شود تا وقتى که در رحم مادر شکل انسانى انسان به خودش مى‏گیرد. این یک دم است.