حاکمیت خداوند بر همه قوانین و مقررات

همه امور در کف اراده من است. چیزى را که بخواهد بشود اراده مى‏کنم، و آن چیز موجود مى‏شود. هیچ محدودیتى هم در این زمینه براى وجود مقدّس او نیست، و این چهار چوب مقرراتى است که در تمام عالم ملاحظه مى‏کنید.خداوند تبارک و تعالى محدود بر این مقررات نیست، بلکه بر این مقدمات قوانین و مقررات عالم حاکمیت دارد. این طور نیست که براى به وجود آمدن یک موجود، این اصل جزئى که باید یک نر و ماده وجود داشته باشد، مانع شود، خدا بر این قانون حاکمیت دارد. اگر بخواهد، موجودى را بیافریند، در حالى که یک طرف (نر و ماده) را نداشته باشد، مانند حضرت عیسى علیه السلام مى‏آفریند. حبس در مقررات سنت‏ها نیست و اگر بخواهد موجودى را بیافریند که دو طرف را نداشته باشد، مانند ناقه صالح، باز مى‏آفرید.به دل کوه اشاره مى‏کند که شتر زنده بیرون بده، دل کوه شتر زنده بیرون مى‏دهد. این طور نیست که آتشى را که آفریده، همه جا سوزندگى داشته باشد، بلکه اگر اراده وجود مقدّس او نباشد، نمى‏سوزاند.وقتى ماموران فرعون وارد خانه مادر موسى علیه السلام شدند، بچه در دامن مادر بود، خواهر و خاله و عمه نشسته بودند، بچه تازه به دنیا آمده بود، اهل خانه از به دنیا آمدن این طفل خوشحال بودند، ولى وقتى صداى ماموران فرعون بلند شد، یکى از افراد خانه، این بچه کوچک چند روزه یا یک روزه را به آشپزخانه آورد، اعصاب این زن به اندازه‏اى از آمدن ماموران به اضطراب افتاده بود که گویى بینایى چشم و حس لامسه را از دست داده بود. بچه را داخل تنور انداخت. قرآن مجید مى‏فرماید : آتش از آن تنور فروزان بود. درب تنور را بست و برگشت.ماموران کنار درب اتاق آمدند و گفتند : گزارش داده شده که داخل این خانه پسرى متولد شده است. اگر در زمان فرعون در قوم بنى‏اسرائیل پسرى متولد مى‏شد، به اعدام محکوم بود و سر او را مى‏بریدند. به ماموران گفتند : خانه را بگردید، گشتند، اما بچه‏اى را ندیدند. از خانه که بیرون رفتند، خانمى که بچه را در تنور انداخته بود، تازه خبردار شد که چه عملى را انجام داده است.قرآن مجید براى پیامبر صلی الله علیه و آله تعریف مى‏کند که فریاد زد : واى که این موجود را به دست خودمان نابود کردیم. گریه‏کنان مادر و خواهر و خاله سر تنور مى‏آیند، درب تنور را کنار مى‏زنند، آتش شعله مى‏کشد و بچه مانند کسى که وسط باغ و گلستان باشد، در یک نسیم اول صبح بهارى به آن راحتى وسط آت خوابیده بود بچه را بیرون مى‏آورند :« اِنَّ رَبَّکَ فَعَّالٌ لِمَا یُرِیدُ »5.بى‏تردید پروردگارت هر چه را اراده مى‏کند ، انجام مى‏دهد .علت‏ها براى پروردگار اهمیتى ندارد. فلسفه‏ها براى پروردگار اهمیتى ندارد، آن چه هست خود او و اراده و فعل و خواست اوست ؛ از این رو فرمود : اى ملائکه، مى‏خواهم نمونه‏اى در زمین براى خود بسازم، از این جهت، انسان نمونه خدا، اراده و قدرت آزاد دارد.