پنج نعمت در مسير هدايت

سخن در تفسير چند آيه از سوره مباركه آل عمران كه در آن خداوند اوصاف خودساختگان را بيان مى‏كند، بود.

در مقدمه اين آيات، خداوند متعال به پنج نعمت اشاره مى‏كند كه اين نعمت‏ها به عنوان متاع دنيا معرفى شده‏اند، يعنى نعمت‏هايى كه عباد الهى مى‏توانند از اين نعمت‏ها بهره بگيرند.

اگر برخورد با اين نعمت‏ها برخورد صحيح باشد، زندگى دنيايى انسان معمارِ حيات آخرت مى‏شود.

به عبارت ديگر: آنچه كه بر عهده ما است، كار خيلى سنگين و شاقّى نيست؛ پنج نعمت است، كه ما با اين پنج نعمت بايد صحيح برخورد كنيم. برخورد ما در باطن كار، معمار آخرتِ آباد مى‏شود.

ساختن آخرت آباد هم راه ديگرى ندارد. اگر راه ديگرى داشت، حتما وجود مقدس حضرت حق در اختيار ما مى‏گذاشت.

در اينجا لازم است به دو آيه از سوره مباركه نحل، و دو روايت از رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله و يك روايت از وجود مبارك حضرت مولى الموحدين، اميرالمؤمنين عليه‏السلام عنايت كنيد:

اين دو آيه واين سه روايت رابطه دنيا و آخرت را بيان مى‏كند كه رابطه شديد و مستقيمى است، و اين كه دنياى مردم معمار آخرتشان يا مخرب آن است.

البته اين دو آيه و سه روايت فقط جهت مثبت مسأله را بيان مى‏كنند كه ما در كنار هر مثبتى، مسأله منفى آن هم به ذهن‏مان مى‏آيد.