حديث عقل و نفس آدمی درآيينه قرآن، ص: 216
- كنی، ميرزا محمد حسن شيرازی و سيد مهدی قزوينی تلمذ نمود.
ميرزا حسين نوری همچنين از استادان شيخ آقابزرگ تهرانی، حاج شيخ عباس قمی، محمد حسين كاشف الغطاء و سيد شرف الدين عاملی در حديث نيز بوده است. ميرزای نوری در ترويج اصول مذهب جعفری و نشر آثار ائمه اطهار، عليهم السلام، كوشش بسيار كرد. همچنين اين عالم فاضل در عبادت، پرهيزگاری، تقوا و كمالات نفسانی، انسانی نمونه بود.
از آثار وی: مستدرك الوسايل در فقه (در 3 جلد) است كه به جهت تأليف اين كتاب به ايشان «صاحب مستدرك الوسايل» می گويند. معالم الصّبر، جنّة المأوی و نفس الرّحمن فی فضائل سلمان نيز از اوست.
ميرزای نوری دارای كتابخانه جامع و معتبری بود كه در ايران و عراق نظير آن در كميّت و كيفيّت يافت نمی شد، ولی اين كتابخانه پس از وفات ميرزا به كلی متفرق شد. ايشان پدر همسر شهيد شيخ فضل اللّه نوری، عالم مبارز و آگاه دوران مشروطه بود و بسياری از كتب نفيس ميرزا حسين، نزد فرزندان شيخ فضل اللّه نوری ماند. بعدها تعدادی از اين كتب، توسط آيت اللّه بروجردی خريداری و به كتابخانه معظم له در نجف اشرف منتقل گرديد.
ميرزا حسين نوری در 17 جمادی الثانی سال 1320 قمری در 66 سالگی بدرود حيات گفت و در نجف اشرف مدفون گشت.]
[ (17). اشاره است به اين روايت: رسول خدا، صلی اللّه عليه و آله: ر ك: شرح أصول كافی، ملا محمد صالح مازندرانی، ج 9، ص 181.]
[ (18). بيتی از غزلی از مولوی است با اين مطلع:
به روز مرگ چو تابوت من روان شد |
/ گمان مبر كه مرا درد اين جهان باشد .... |
|
]
[ (19). شيخ صدوق، علل الشرائع، ج 1، ص 140؛ شيخ طوسی، أمالی، 765.]